Draagvlak regel je niet, dat moet je verdienen!

Wie zijn de ambassadeurs binnen de organisatie? Wie vertellen het verhaal? Een handjevol mensen? De directie? Als het die laatste twee zijn, dan laten we serieuze kansen onbenut. Ik ben van mening dat alle werknemers ambassadeurs zijn, van hun organisatie en hun eigen verhaal kunnen vertellen en kennis hebben die van belang is voor de toekomst van henzelf en de organisatie. Zij zijn immers dagelijks met de diensten, producten en merk en van hun organisatie bezig. En dus niet alleen de directie of marketing- en communicatiemedewerkers.
“Draagvlak regel je niet, dat moet je verdienen!” verder lezen

Ik wil van belerend naar lerend!

Uit boek Lerend organiseren en veranderen – Als meer van hetzelfde niet helpt
geschreven door André Wierdsma en Joop Swieringa
Het is een klassiek patroon volgens de boekjes en theorieën, werken bij de overheid is vaak werken bij een “belerende organisatie”. De belerende organisatie is synoniem met de klassieke bureaucratie. In zulke organisaties leren individuen weliswaar veel, maar collectief loopt het leren uiterst moeizaam. De verregaande taakdifferentiatie reduceert de mogelijkheden voor samenwerking en dus voor leren via interactie tot vrijwel nul. Alle aandacht is gericht op het voorkomen van problemen en dus van leren. De sterke nadruk op rationeel handelen ontneemt velen durf om te leren. Er ontstaat een grote discrepantie tussen wat men zegt (de “praattheorie”) en wat men doet (de “Doe-theorie”). Gaat er iets fout, dan ligt de schuld al snel bij een ander. Iedereen is slechts partieel verantwoordelijk voor het aanpakken van een probleem. Tussen beslissers, denkers en doeners bestaan vooral machtsrelaties. De stijl van de communicatie op alle niveaus is hiërarchisch en ongelijkwaardig. Mensen zien zichzelf als radertjes in een systeem en gaan zich steeds meer als een radertje gedragen. Een reÏficatie. Wat ontbreekt, is de klant als motor voor vernieuwing. Henri Mintzberg noemt dat in de theorie de “machinebureaucratie”, waarbij het woord machine als metafoor is bedoeld voor een dergelijke organisatie.
“Ik wil van belerend naar lerend!” verder lezen

5 trends voor 2013 in samenwerken en sociale media

Een blik in mijn glazenbol voor 2013. Ik zie 5 trends; meer voor minder, bronbeheer en onderhoud, sociaal ambassadeurschap, data analyse en virtueel samenwerken. Een toelichting op mijn keuzes.

Meer voor minder.
In tijden van crisis een open deur lijkt mij. Het gebruik van sociale media zal toenemen in organisaties en binnen relaties. Ook in samenwerkingsvormen. Het zal een “way of life” worden voor de massa. Niet in plaats van, maar omdat je meer kunt met minder. Efficiëntie, als meerwaarde van effectief gebruik van sociale media zal ontdekt worden door de massa. De gedachte van “gratis” zal de stap naar deze invulling vergemakkelijken, later zal voor de massa pas duidelijk worden dat gratis niet bestaat.

Ook zal men kritischer gaan kijken naar ‘wie volg ik en wat levert me dit op?’. Het ontvrienden en opschonen van wie je volgt zal door de massa worden ontdekt.
“5 trends voor 2013 in samenwerken en sociale media” verder lezen

Hervormingen, gedragen door mensen.

Bezuinigen, lasten verzwaren of hervormen, 3 richtingen om de huidige maatschappelijke en politieke ontwikkelingen te lijf te gaan. Kort samen gevat is dat het verschil in denken tussen de verschillende politieke stromingen. Elke politieke partij zoekt de juiste balans tussen deze drie ingrediënten. Iedereen creëert zijn eigen overzicht en waarheid. Is het Kundus- of lente-akkoord nou wel of geen uitgebalanceerd pakket aan maatregelen? Hoe meer informatie er komt hoe meer onbalans er zichtbaar wordt. Er speelt ook een ander element een rol in de discussie, het nemen van verantwoordelijkheid. Daarbij valt mij op dat verantwoordelijk zijn, iets anders blijkt te zijn als verantwoordelijkheid nemen. Zoiets als het verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Ook interessant, het akkoord blijkt een beperkt houdbaarheidsdatum te hebben, 12 september.
“Hervormingen, gedragen door mensen.” verder lezen

Teveel ik in wij

De crisis van dit moment is voor mij het beste te omschrijven als “teveel ik in wij”. Ik ervaar de samenleving steeds meer als een grote brij aan eigen belangen. Een brij van meningen, bezit, schuld, macht, strijd, wantrouwen en belangen.

De werkelijkheid wordt steeds meer vanuit de ik gezien, de wij staat te ver van ons af, laat staan dat we weten wie bij ‘wij’ hoort. Wij staat voor de samenleving, een samenleving waar iedereen toebehoort. Wij is het midden. Volg je het nog?
“Teveel ik in wij” verder lezen